Donderdag 26/02/2026
Donderdagochtend, de dag waar we al zo lang naar uitkeken, was eindelijk aangebroken. Vol spanning namen we onze koffer in de hand en stapten we de voordeur uit. Niet goed wetende wat we konden verwachten van de komende vier dagen, maar met een rotsvaste overtuiging dat het hoe dan ook de ervaring en de kans van ons leven zou worden. Het voelde een beetje aan als een sprong in het diepe en vele vragen drongen zich op. Hoe zal morgen de presentatie gaan? Ga ik interessante mensen ontmoeten uit verschillende Europese landen? Gaan de andere Belgische meisjes, die ik nog nooit in levende lijven ontmoet heb, aangenaam zijn? Het antwoord op die laatste vraag liet echter niet lang op zich wachten. Vanaf het eerste moment dat we elkaar zagen op de luchthaven, stond het al in de sterren geschreven... dit worden vier fantastische dagen. We besloten instinctief en collectief om de onwennige ontmoetingsfase over te slaan en het voelde meteen alsof we al jaren goede vriendinnen waren. Op een heel natuurlijke wijze vond iedereen meteen zijn rol en plaats in de groep en groeiden we al snel uit tot een onverslaanbaar geheel.
Na een rustige vlucht, die door de ene al wat meer gesmaakt werd dan door de andere, zetten we dan eindelijk onze eerste voet op Spaanse bodem. Na enkele noodzakelijke tussenstops zoals transport regelen en inkopen doen, konden Aichat en Galina hun nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en trokken ze de stad in voor een eerste verkenning, terwijl Emma en Christine nog even hun presentaties wilden overlopen. Op deze eerste wandeling werden we verwonderd door de prachtige stad die Barcelona is. Achter elke hoek rees wel een prachtig gebouw op en werden we verbaasd door de architecturale pracht die de stad te bieden had. Het hoogtepunt was natuurlijk Casa Batlló en Casa Milà ofwel ‘La Pedrera’ van Gaudí.
‘s Avonds hadden we afgesproken in een foodmarket dicht bij de zee voor een informeel diner met alle aanwezige delegaties. We maakten kennis met de Franse, Sloveense en Spaanse studenten, hoewel die laatste groep voornamelijk uit Engelse uitwisselingsstudenten bestond. Op die manier was het Verenigd Koninkrijk toch nog een beetje vertegenwoordigd, aangezien de studenten uit Warwick er dit jaar spijtig genoeg niet konden bijzijn. Begeleid door lekker eten en drinken maakten we kennis met een diverse groep bestaande uit interessante, jonge mensen die elk hun eigen ervaringen, verhalen en visies aan tafel brachten. Er werd gelachen, geluisterd en ronduit gepraat, met andere woorden: gezelligheid alom.
We sloten deze bewogen dag af in ons prachtige hostel, waarvan ons verteld werd dat het gebouwd was door een leerling van Gaudí. Iedereen was moe, maar voldaan en wou goed uitgerust aan de volgende dag beginnen, want vrijdag was het voor iedereen DE grote dag...
Vrijdag 27/02/2026
Como todas las ciudades viejas, Barcelona es una suma de ruinas. Las grandes glorias de las que se vanaglorian muchos, palacios, factorías y monumentos, insignias con las que nos identificamos, no son más que cadáveres, reliquias de una civilización extinguida. (Carlos Ruiz Zafon)
Hoewel de wekker ons al vroeg uit dromenland terugtrok naar de werkelijke wereld, voelden we allemaal hetzelfde... We zijn er klaar voor en we hebben er zin in! We werden hartelijk ontvangen door professor Aragoneses en de universiteit Pompeu Fabra. Na een korte inleiding was het aan Emma om de spits af te bijten met haar uiteenzetting over de 80-jarige oorlog, gevolgd door Aichat die het migratiebeleid van België tussen 1839 en 1940 onder de loep nam en Christine die de koloniale problematiek aan de kaak stelde.
Na een zeer lekkere en mooi verzorgde coffee break, waarbij ons allerlei lekkernijen werden aangeboden, was het tijd voor de presentatie van Galina over de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog voor het Belgische privaatrecht. Hiermee kwamen de presentaties van de Belgische delegatie tot een einde en konden we ons volledig focussen op alle boeiende zaken die de andere groepen te vertellen hadden. Tijdens alweer een verrukkelijke lunch werd er gretig verder gesproken en gedebatteerd over de gevarieerde uiteenzettingen en werden we rondgeleid door professor Aragoneses die ons de mooiste plekken van de campus liet zien en ons voorzag van de bijhorende historische uitleg. Zo kregen we ook de kans om de omvangrijke bibliotheek van de universiteit te bezoeken.
In de namiddag gingen we verder met de presentaties en was er ook steeds ruimte voor een korte discussie/ nabespreking. Stuk voor stuk waren het zeer interessante onderwerpen en beleefden we een heel leerrijke dag die ons nog lang zal bijblijven. Na een gezellige maaltijd in ons hostel besloten Christine en Aichat om de plaatselijke cinema met een bezoekje te vereren, terwijl Emma en Galina ervoor kozen om tijdens een drankje de banden verder aan te halen met Vito en Iza uit Slovenië. Alle vier hadden we een zeer fijne avond en een perfecte afsluiter van de dag.
Zaterdag 28/02/2026
Al reeds de derde dag
van ons verblijf en opnieuw beloofde het een memorabele dag te worden. We
startten de dag met een gidstour van het El Born Centre
de Cultura i Memòria, waar we de overblijfselen van de oude
stad konden aanschouwen en uitleg kregen over het dagelijkse
leven in lang vervlogen tijden.
Nadien volgde een typische Spaanse lunch in een zeer pittoresk restaurantje met lekkere tapas, Spaanse specialiteiten en... een degelijke portie temperament en chaos. Veel tijd om op culinaire ontdekkingsreis te gaan was er niet echt, want in de namiddag stond professor Aragoneses ons al op te wachten aan het Museu Nacional d’Arte de Catalunya waar we gedurende twee uur ons hart konden ophalen aan alle kunst die achter de imposante muren van het gebouw verscholen ging. Van overgebrachte fresco’s tot schilderijen uit de renaissance, dit museum had het allemaal. Ondanks het feit dat de vermoeidheid hier en daar begon door te breken, was ook deze dag genieten van het eerste tot het laatste moment.
Zondag 01/03/2026
De laatste keer ontwaken in Barcelona. Gedeeltelijk met pijn in het hart, omdat aan dit geweldige avontuur bijna een einde kwam, maar anderzijds ook tevreden, aangezien de roep van het thuisfront steeds luider begon te klinken. Niettemin zouden we nog alles uit onze laatste uren halen wat eruit kon gehaald worden. Een bezoek aan Barcelona zou niet compleet zijn zonder een blik geworpen te hebben op de impressionante Sagrada Família, het meesterwerk van Gaudí. De prachtige kleuren en vormen, die men niet meteen verwacht op een huis van God, zullen voor altijd op ons netvlies gebrand blijven staan en vragen zeker en vast in de toekomst nog een nadere inspectie. Nadien maakten we nog een stevige wandeling door het park Güell en genoten we al lachend en grappend van een adembenemend uitzicht over de stad.
Nu was het einde wel echt bijna aangebroken en iedereen had een momentje nodig om op haar manier afscheid te nemen van Barcelona. Voor sommigen was dit door nog op zoek te gaan naar souvenirtjes en boekenwinkels, anderen wilden in alle rust in het hostel alles op een rijtje zetten en reflecteren over de reis. Voor mij persoonlijk bestond mijn afscheid uit slenteren over La Rambla, voorbij Palau Güell, tot vlak bij de zee. Nog een laatste keer de stad volledig inademen en in mijn geheugen opnemen. Daar bij het water, terwijl een warm zonnetje door de wolken brak en Let it be van de Beatles ergens op de achtergrond speelde, nam ik de tijd om te reflecteren over deze unieke kans die we gekregen hadden om internationale connecties te leggen, geschiedenis van over heel Europa levendig te houden, stil te staan bij het belang van het verleden en te praten over thema’s die ons nauw aan het hart lagen.
Het is een eer deel te kunnen uitmaken van de EUTopia Connected Learning Communities en aanwezig te mogen zijn op het peak event in Barcelona. Veel dankbaarheid gaat dan ook uit naar de begeleidende professoren, de Pompeu Fabra University, de VUB en iedereen die bijgedragen heeft om van deze ervaring iets onvergetelijks te maken.
Terugkijken naar dit peak event stemt mij zeer tevreden. De eloquentie, maturiteit, kennis en kunde die ik de afgelopen vier dagen heb mogen waarnemen bij elke deelnemer stelt mij gerust in de toekomst van Europa. Het is ontegensprekelijk dat momenteel niet alles perfect verloopt en dat we moeten blijven openstaan voor hervormingen en veranderingen. Het is belangrijk door een kritische blik te kijken en bepaalde zaken durven in vraag te stellen. Toch ben ik er rotsvast van overtuigd dat we, net zoals uit het verleden is gebleken, ook in de toekomst alle conflicten en oorlogen uiteindelijk het hoofd zullen kunnen bieden en dat menselijkheid en humaniteit waarden zijn die ook door de toekomstige generatie steeds hoog in het vaandel zullen worden gedragen.
Galina Hermans
Emma Wittens
Aichat Okueva
Christine Bwanassani
Indicative English summary
Day 1
Thursday morning, the day we had all been looking forward to for so long had finally arrived. Filled with anticipation, we picked up our suitcases and walked out the front door. Not knowing exactly what to expect in the coming four days, but with a rock-solid conviction that it would be the experience and opportunity of a lifetime, no matter what. It felt a little bit like a leap into the unknown and many questions arose to the surface. How will the presentation go tomorrow? Will I meet interesting people from different European countries? Will the other Belgian girls, whom I’ve never seen before in real life, be nice? It didn’t, however, take long to find out the answer to that last question. From the first moment we saw each other at the airport, it was already written in the stars… these are going to be four amazing days. We decided instinctively and collectively to skip the awkward period of time one normally needs to get to know someone, and it felt instantly as if we had been good friends for many years. Immediately and in a very natural way, everybody found her part and place in the group and soon we grew into an unbeatable force to be reckoned with.
After a peaceful flight, enjoyed more by some than others, we finally set foot on Spanish soil. After a few necessary stops such as arranging transport and doing some food shopping, Aichat and Galina could no longer contain their curiosity and headed into the city for a first exploration, whilst Emma and Christine wanted to go over their presentations one more time. During our first walk, we were amazed by the beautiful city that is Barcelona. Around every corner, a magnificent building rose, and we were overwhelmed by the architectural splendor the city had to offer. The highlight being, of course, Gaudí’s Casa Batlló and Casa Milà, also known as ‘La Pedrera’. In the evening, we met at a food market near the sea for an informal dinner with all the present delegations. We met the French, Slovenian and Spanish students, although the latter mainly consisted of English exchange students. In this way, the United Kingdom was still somewhat represented, as the students from Warwick were regrettably unable to attend this year. Accompanied by delightful food and drinks, we got acquainted with a diverse group of fascinating, young people each bringing their own experiences, stories, and vision to the table. There was laughter, attentive listening, and open conversation, in other words: conviviality all around. We concluded this eventful day in our beautiful hostel, which we were told had been designed by a student of Gaudí. Everybody was tired but satisfied and we all wanted to begin the next day well-rested, because Friday it would be THE day for everybody.
Day 2
Although the alarm clock drew us early from our dreams back into reality, we all felt the same… We were ready and we were looking forward to it! We were warmly welcomed by Professor Aragoneses and the Pompeu Fabra University. After a brief introduction, the floor was Emma’s to kick things off with her presentation on the Eighty Years’ War, followed by Aichat who examined the Belgian migration policy between 1839 and 1940 and Christine who addressed the complexities of colonial issues. After an exquisite and carefully prepared coffee break, during which we were treated to a variety of delicacies, it was time for Galina’s presentation on the impact of the First World War on Belgian private law. With this, the presentations of the Belgian delegation came to an end, allowing us to fully focus on the interesting contributions of the other groups. During yet another delightful lunch, discussions and debates continued enthusiastically on the varied expositions. We could also enjoy a guided tour by Professor Aragoneses, who showed us the highlights and most beautiful locations of the campus, whilst providing us with historical context. We were also given the opportunity to visit the university’s extensive library. In the afternoon, the presentations resumed, each followed by a brief discussion. Every topic proved highly engaging, making for an enriching day that will remain with us for a long time. After a pleasant dinner at the hostel, Christine and Aichat decided to grace the local cinema with a visit, while Emma and Galina chose to further strengthen their connections with Vito and Iza from Slovenia over drinks. All four of us had an amazing evening, a perfect conclusion to the day.
Day 3
Already the third day of our stay and it promised yet again to be a memorable day. We started our day with a guided tour of the El Born Centre de Cultura I Memòria, where we observed the remains of the old city and learned about daily life in times long past. Afterwards, we enjoyed a typical Spanish lunch in a charming, picturesque restaurant where we tasted tasteful tapas, local specialties and… quite a big portion of temperament and chaos. There was little time for our culinary voyage of discovery, because in the afternoon Professor Aragoneses was already waiting for us at the Museu Nacional d’Arte de Catalunya, where we, for two hours, could indulge ourselves in the art hidden away behind the imposing walls of the museum. From transferred frescoes to Renaissance paintings, this museum had it all. Despite the fact that fatigue began to break through at some points during the day, this day too was enjoyable from the very first to the very last moment.
Day 4
For the last time we awoke in Barcelona. Partially with heartache, because this amazing adventure would soon come to an end, but also content, because the call from the home front began to sound louder and louder. Nevertheless, we were determined to make the most of our final hours. A visit to Barcelona would not be complete without witnessing the impressive Sagrada Família, Gaudí’s masterpiece. The beautiful colors and forms, unexpected on a house of God, will forever be tattooed in our hearts and call undoubtedly for further exploration in the future. Afterwards, we took an intensive stroll through Park Güell and enjoyed, while laughing and joking, the breathtaking view over the city. Now, the end of our trip was really nearly there. Everybody needed a moment to bid farewell to Barcelona in her own way. For some, this meant searching for souvenirs and through bookstores, while others preferred to quietly reflect in the hostel on our journey. For me, my goodbye meant wandering over La Rambla, passing the Palau Güell and continuing towards the sea. One final time I would breathe in the city and commit it to memory. There, by the water, whilst the warm sun broke through the clouds and “Let it be” from the Beatles played somewhere in the background, I took the time to reflect on this unique opportunity, that we were given, to forge international connections, to keep the history of Europe alive, to consider the importance of the past and to engage in meaningful discussions on topics close to our hearts. It was my honor to be part of the EUTopia Connected Learning Communities and to be present on the peak event in Barcelona. I extend my sincere gratitude to the supervising professors, The Pompeu Fabra University, the VUB and to all those who contributed to making this experience truly unforgettable. Looking back on this peak event fills me with great satisfaction. The eloquence, maturity, knowledge, and competence that I was allowed to observe in every participant in the past four days instill in me a strong sense of confidence in the future of Europe. It is undeniable that not everything is going perfectly. We must remain open to reform and change. It’s important to adopt a critical perspective and to question certain matters. Yet, I’m firmly convinced that, just as history has shown, we’ll be able to overcome all future conflicts, wars, and challenges and that compassion and humanity will remain values held in high regard and upheld by future generations.
Comments
Post a Comment